donderdag 29 december 2011

Sam Rivers 1923 - 2011

Op 26 december 2011 overleed Sam Rivers, een van de grote tenorsaxofonisten van de moderne jazz. Rivers kwam uit een muzikaal milieu. Vader was gospelzanger bij The Fisk Jubilee Singers en later bij  het bekende Silverstone kwartet. Voor Sam Rivers op zijn vijftiende zijn high school voltooide, had hij zich trombone, sopraansaxofoon, bariton en tenorsaxofoon eigen gemaakt. Zijn studie aan het Boston Conservatorium voltooide Rivers op een G.I. Bill, een beurs voor afgezwaaide soldaten. Hij studeerde er viool, theorie en compositie. Ook maakte hij deel uit van een groepje medestudenten die qua concept de nodige ambities hadden zoals, Jaki Byard, Nat Pierce, Charlie Mariano, Gigi Gryce, Herb Pomeroy en Alan Dawson. Na het voltooien van zijn  studie toerde Rivers met zijn broer Martin, een bassist, door het zuiden van de VS met diverse rhythm and bluesbands. Aansluitend kwam hij terug bij Herb Pommeroy, schreef daarnaast jingles en vormde een kwartet met pianist Hal Galper, bassist Henry Grimes en een zeer jeugdige drummer, Tony Williams. Het werk bij de band van Pommeroy was van een andere orde. Samen met pianist Jaki Byard schreef Rivers veel van het materiaal voor deze big band. 






In 1964 trad Tony Williams toe tot het Miles Davis Quintet, waar men plotsklaps een tenorsaxofonist nodig had. Williams herinnerde zich Sam Rivers en deze ging als vervanger van George Coleman met het Miles Davis Quintet mee op tournee naar Japan. Het resulteerde in het album ‘Miles in Tokyo.’ Met Jaki Byard en twee leden van het toenmalige Miles Davis Quintet, Ron Carter en Tony Williams nam Sam Rivers het album ‘Fuchsia Swing Song’ op voor het Blue Note label. Veel van het materiaal voor dit album was al in 1959-1960 geschreven in de periode aan het Boston Conservatorium. Dit album leverde ook een van de mooiste ballads van de naoorlogse jazz op, n.l. ‘Beatrice’, een nummer dat ook door Joe Henderson en Chet Baker op de plaat is gezet. Daarna volgde het album ‘Contours’ met Freddie Hubbard, Herbie Hancock, Ron Carter en Joe Chambers.Rivers draaide mee in de bovenlaag van de moderne jazz van dat moment, maar bleef workshops met een big band aan de Junior High School van Harlem minstens zo belangrijk vinden. Baritonsaxofonist Hamiett Bluiett en tubaspeler Bob Stewart waren daar onder meer zijn leerlingen.


Na enige Europese tournee’s in 1969 met The Cecil Taylor Unit en een halfjaar werken met McCoy Tyner, verhuisde Rivers naar Lower Manhattan en opende een alternatieve club, Studio Rivbea. Daar was hij gastheer en medemusicus in tal van combinaties en bij verscheiden gelegenheden. Ahmed Abdullah, Anthony Braxton, Oliver Lake, Sunny Murray en Henry Threadgill traden op en namen er albums op. Af en toe was Sam Rivers te verleiden tot een tournee. Zo trad hij in 1987 in Enschede in een volgepakt jazzcafé de Tor, Enschede op met het Dizzy Gillespie Quintet. In een zaaltje wat volgens de brandweer 105 mensen mocht herbergen, stonden en zaten 284 jazzfans samengepakt.
Over zijn plaats in de moderne jazz had Sam Rivers wel enige ideeën.
Hij wist in al de jaren als actief musicus het gelijke hoge niveau aan creativiteit te behouden. Hij speelde met grote precisie en een gedegen kennis van het materiaal. Zijn toon op de tenorsaxofoon was dominant en duidelijk, goed gearticuleerd, zijn beheersing van saxen en fluit tot op het laatst op niveau. Mede daardoor heeft hij de free jazz op indrukwekkende manier gestalte gegeven. Hoe? Luister op youtube naar:
Sam Rivers Quartet 1989 – Beatrice

Sam Rivers stierf op 88-jarige leeftijd in Orlando, Florida.



Bijdrage: C.P. Vincentius

vrijdag 23 december 2011

Wouter Hamel opnieuw het theater in

Singer-songwriter Wouter Hamel doet vanaf begin 2012 opnieuw de theaters in Nederland aan. Samen met zijn vaste vijfkoppige band trekt Hamel door het land met een programma waarin hij de grootste hits van zijn drie albums ten gehore zal brengen.

In 2009 en 2010 was Wouter Hamel al in de Nederlandse theaters te vinden met een eigen tour. De vele uitverkochte en succesvolle shows werden bijzonder goed ontvangen door pers en publiek.



“Hamel heeft een superstrakke band die met speels enthousiasme de catchy liedjes de zaal in slingert.” (de Volkskrant)

Het meest recent uitgebrachte album ‘Lohengrin’ van Hamel werd door Nu.nl betiteld als één van de beste popalbums van 2011! ‘’Hamels Lohengrin mag met recht één van de beste popalbums genoemd worden die er in 2011 verschenen zijn – en misschien wel de beste van Nederlandse bodem. Subtiel, smaakvol en toch toegankelijk.’’

‘Lohengrin’ kende zijn release reeds in Nederland, Engeland, Zuid-Korea en Japan. In 2012 volgen er releases in onder andere België, Duitsland, Spanje en Frankrijk. Kijk voor het volledige overzicht van alle tourdata en meer informatie op: www.hamelmusic.com

donderdag 22 december 2011

Bob Brookmeyer 1941 - 2011


















De Amerikaanse ventieltrombonist, pianist, arrangeur en componist Bob Brookmeyer overleed vrijdag 16 december 2011. Brookmeyer verwierf bekendheid in de tweede helft van de vorige eeuw door zijn samenwerking met Gerry Mulligan, Stan Getz en de Thad Jones - Mel Lewis Big Band. Hij werd in Kansas City geboren in 1941. In Kansas City bezocht hij het conservatorium en sloot deze studie af met het behalen van een prijs voor koormuziek. Daarna toerde hij als pianist met Mel Lewis en Tex Beneke. Eenmaal in New York speelde Brookmeyer bij de bands van Eddie Sauter en Claude Thornhill en freelancte bij Coleman Hawkins, PeeWee Russell, Ben Webster, Charles Mingus en Teddy Charles. In de jaren vijftig van de vorige eeuw start de muzikale loopbaan van Bob Brookmeyer (Kansas City, 1941) in het Gerry Mulligan Quartet. Hij werd in dat kwartet de opvolger van Chet Baker. Het album van deze versie van het Gerry Mulligan Quartet, Paris Concerts, Live at Salle Pleyel is een mijlpaal in de geschiedenis van de cooljazz. De muzikale partnerschap met Mulligan zou tot aan diens dood voortduren.

Later werkte Brookmeyer samen met Stan Getz. Met Jimmy Giuffre en Jim Hall vormde hij in 1958 The Jimmy Giuffre Three. Daarna keerde hij terug naar Mulligan om in diens Concert Jazz Band mee te formeren. Hij maakte een 2piano album met Bill Evans en speelde samen met avantgardist George Russell. In 1960 vestigde Brookmeyer zich in New York waar hij een kwintet begon met trompettist Clark Terry. Ook nam hij plaats in de bigband van Thad Jones en Mel Lewis, waarvoor hij bovendien arrangeerde. Een alcoholverslaving overschaduwde een periode lang zijn loopbaan. Na te zijn afgekickt maakte hij eind jaren zeventig weer zijn opwachting bij Stan Getz. In 1979 vormde Brookmeyer een jaar lang een duo met Jim Hall. Daarna vertrok hij naar Europa. Zo verbleef hij van 1981 tot en met 1988 als docent in Keulen en Stockholm. In 1991 maakte hij zijn opwachting bij het Conservatorium te Rotterdam en doceerde hij later aan de Manhattan School of Music. Terug in Amerika gaf hij les aan het New England Conservatory in Boston.

Lester Young, Al Cohn en Bill Harris waren Brookmeyers grote inspiratiebronnen. Zijn muzikale erfenis bestaat uit talloze arrangementen die veelal een band van topniveau verlangen. Verder is er een reeks albums, met Brookmeyer, zowel als sideman en als bandleider. Die albums verschenen bij labels als Verve, Blue Note, Columbia, maar voor een belangrijk deel ook bij het Nederlandse label Challenge. Daar zag in 1993 Paris Suite het licht, waarna albums als Together, Madly Loving You, Holiday, Get Well Soon en Spirit Music volgden. In 2009 resulteert een samenwerking met het Metropole Orkest en het Gustav Klimt String Quartet in het album 'Klimt!, Music For String Quartet & Orchestra'. Een jaar eerder verscheen bij Challenge 'Live at the North Sea Jazz Festival', een duo-concert van Bob Brookmeyer en gitarist Jim Hall. Brookmeyers laatste wapenfeit blijft het album ‘Standards‘ dat in september 2011 bij ArtistShare verscheen. Het album bevat werk uit het American Songbook, opnieuw gearrangeerd door Brookmeyer speciaal voor het New Art Orchestra en gezongen door de Nederlandse zangeres Fay Claassen.

Bijdrage: C.P. Vincentius



Jeff Lorber Fusion - Galaxy


Toetsenist, componist en producer Jeff Lorber vervolgt zijn weg met het door hem mede uitgedokterde geluid op zijn nieuwe album Galaxy. Jimmy Haslip, bassist van de Yellowjackets, is van de partij, samen met Eric Marienthal, Randy Brecker, Lenny Castro, Paul Jackson Jr., Larry Koonse en drummers Vinnie Colaiuta en Dave Weckl. Een topbezetting dus. Lorber grijpt op dit album terug naar eerdere thematiek en geeft er een draai aan die de stukken meer energie en een strakkere uitvoering geeft. Hij gebruikt dezelfde ritmesectie, maar meer binnen een jazzfusion idioom. “This record really takes fusion to another level”.




















Jeff Lorber Fusion: Galaxy (HUI 33173) 



zondag 18 december 2011

Paul Motian 1931-2011


Op 22 november 2011 overleed drummer, componist en bandleider Paul Motion op 80-jarige leeftijd in New York. Motian is eerst en vooral bekend geworden als drummer. In het eerste deel van zijn loopbaan speelde hij kort bij Thelonius Monk en kreeg grote bekendheid door zijn werk in het Bill Evans trio van 1959 tot en met 1964. In deze periode werkte hij ook regelmatig samen met Lennie Tristano, Warne Marsh en Lee Konitz. Aansluitend speelde hij bij de trioformaties van de pianisten Paul Bley en Keith Jarett(1967-1976). 

















In de periode tot 1990 speelde hij bij de toenmalige avantgardemusici Carla Bley, Charlie Haden, and Don Cherry.Vanaf de vroege jaren tachtig vormde hij een trio met gitarist Bill Frisell en saxofonist Joe Levano. Eer Motian op twaalfjarige leeftijd met drums begon, speelde hij gitaar.Die voorliefde voor gitaar was merkbaar in de formaties die hij zelf leidde. Naast zijn steeds weer terugkerende samenwerking met gitarist Bill Frisell vormde Motian vanaf de zeventiger jaren zijn eigen Electric Bebop Band; steeds met twee of drie gitaristen en een elektrische bas. Deze Electric Bebop Band was steeds zonder piano.Motian had een goed inzicht in talent.Gitaristen als Kurt Rosenwinkel, Brad Shepik, Wolfgang Muthspiel en Steve Cardenas en de saxofonisten Joshua Redman en Chris Potter maakten deel uit van zijn formaties. 

Ook in zijn sterfjaar bleef Paul Motian actief, vrijwel tot het einde toe. Alleen al in 2011werkte hij mee aan zeven albums, onder andere met Brad Mehldau en Chick Corea. Motian werkte in totaal aan meer dan 117 albums mee, waaronder 36 onder zijn eigen naam. Veel van deze albums verschenen bij het ECM-label.Voor de moderne jazz was Paul Motian van groot belang, niet alleen vanwege zijn grote productiviteit, of de vruchtbare samenwerking met een aantal topmusici van de moderne jazz. Een groot deel van zijn verdienste ligt vooral in de vernieuwing van het drummen. De verschuiving van uitsluitend leverancier van een hechte beat naar een evenwaardig bijdragende solist in formaties, zoals die in de bebop begon, kreeg mede door Motian in de moderne jazz definitief zijn beslag.

Bijdrage: C.P. Vincentius

woensdag 14 december 2011

Zonder Rotterdamse connecties geen CaboCubaJazz

Begin dit jaar brachten percussionist Nils Fischer en pianist, composer en arrangeur Carlos Matos met hun band CaboCubaJazz de prachtige cd 'Rikeza y Valor' uit. De band naam zegt het al, een mix van Kaapverdische, Cubaanse & Jazz invloeden. Met op de achtergrond de warme zomerse klanken van de cd van CaboCubaJazz, die met het december weer meer dan welkom zijn, sprak Mark van Rikxoort voor JazzContrasten met Nils Fischer.




















Trouw noemde je crosscultureel, een mooie omschrijving, hoe is die liefde voor andere (muziek)culturen gegroeid?
Dat is inderdaad een mooi begrip en voor mij een compliment. Toen ik met het spelen van percussie begon, ben ik direct met muziek en mensen van allerlei landen in aanraking gekomen. Ik voelde me gelijk thuis - ik zie de omgang van mensen uit verschillende Culturen met elkaar als een verrijking. Dat vind ik ook het mooie aan Nederland trouwens, hier kom je constant mensen uit alle windstreken tegen, voor al in Rotterdam...

Cabo & Cuba, had je deze combi ook bedacht zonder je Rotterdamse connecties?
CaboCubaJazz is niet zo zeer een bedacht project, het is heel intuïtief ontstaan, en een logische stap - omdat ik veel Cubaanse en Kaapverdiaanse vrienden en medemusici heb. Vooral zonder pianist en medeoprichter Carlos Matos was dit project niet mogelijk geweest. Dus als je het zo bekijkt - zonder Rotterdamse connecties geen CaboCubaJazz!

De cd is ook verschenen in Kaapverdië uitgebracht, wat zijn de reacties? En Cuba, de cd daar uitbrengen....
Nou ja, je weet hoe de handelsbetrekkingen met Cuba zijn, daar een CD uit te brengen lijkt me een uitdaging... De CD verkoopt eigenlijk het beste in Kaapverdië, waar ze overal in de winkels ligt [heb ik me laten vertellen] en de VS, waar je ook veel Kaapverdianen hebt. Ok al zeg ik het zelf, de internationale reacties zijn heel goed, we hebben naast mooie recensies in Nederland een aantal lovende kritieken uit o.a. Colombia, Japan, Duitsland. CaboCubaJazz was ook CD van de maand In Latin Beat Magazine [VS] en in Mixed Worldmagazine... allemaal werkelijk beyond expectations, we zijn er heel erg blij mee!!! In ieder geval is 'Rikeza Y Valor' wereldwijd verkrijgbaar, natuurlijk via www.cabocubajazz.com, maar ook bij CDbaby, Rapsody en iTunes!

Waarvan acte! De cd is al weer enige tijd uit, zijn er plannen voor een vervolg?
Hoe bedoel je, de CD is in 2011 uitgekomen, haha... Natuurlijk zijn er alweer plannen voor nieuwe opnamen, maar we nemen er de tijd voor.

Wat kunnen we verder in 2012 nog meer van Nils Fischer verwachten?
We zullen dit jaar in het buitenland spelen met CaboCubaJazz, er zijn aanvragen uit Kaapverdië, Thailand, Indonesië, België en Noorwegen. Wij zijn aan het onderhandelen 'as we speak'. Bovendien willen we graag weer net als dit jaar zo veel mogelijk in Nederland spelen, daar zijn we ook me bezig op dit moment. De band heeft tot nu toe als kwintet gespeeld, maar voor grotere podia zijn we nu ook als octet te boeken. Wij hadden op 01-12-2011 een showcase op De Dag van de Wereldmuziek in deze nieuwe formatie.

Voor wat mij persoonlijk betreft: het nieuwe project Skins & Keys zal in februari touren o.a. in verschillende theaters en podia in Nederland, georganiseerd door Music: worldseries. Verder zal ik naast freelance werk op tournee zijn met de groep Drums United [Canada, VS, Colombia e.a.] en met Nueva Manteca. Tenslotte zal ik in 2012 beginnen aan nieuwe opnames voor de tweede CD van 'Nils Fischer & Timbazo', maar ook daarvoor neem ik de tijd!

Relevante links:
Timbazo Productions
Facebook: Nils Fischer & Timbazo