Doorgaan naar hoofdcontent

Melvin Rhyne 1936-2013

Jazzorganist Melvin Rhyne hoort thuis in het rijtje Jack McDuff, Jimmy McGriff, Rhoda Scott en Jimmy Smith, jazzorganisten die in de zestiger en zeventiger jaren de Hammond B3 tot een volwaardig jazzinstrument maakten. Zijn grootste bekendheid verwierf Rhyne als lid van het Wes Montgomery Trio. De lp's van dit trio uit 1959 The Wes Montgomery Trio Guitar on the Go, Round Midnight en uit 1963 Boss Guitar plus Portrait of Wes voor het Riverside label betekenden én voor gitarist Wes Montgomery én voor Melvin Rhyne de doorbraak naar een groter jazzpubliek.

Aan het einde van zijn loopbaan formeerde Melvin Rhyne een trio van gelijke samenstelling als het bekende Wes Montgomery Trio. Gitarist in dit nieuwe trio was de zeer getalenteerde Peter Bernstein. Melvin Rhyne werd in 1936 in Indianapolis geboren en begon op zeer jonge leeftijd piano te studeren. Op negentienjarige leeftijd begon hij zijn professionele loopbaan als pianist bij de toen nog onbekende saxofonist Roland Rahsaan Kirk. Algauw stapte hij over naar het instrument dat hem bekendheid zou brengen: het Hammond B3 orgel. Wat de piano hem aan techniek en muzikaal inzicht had verschaft, bracht hij moeiteloos over van piano naar jazzorgel. Rhyne vond al snel werk in het bluescircuit bij toppers in dat genre zoals B.B. King en T-Bone Walker. In 1959 werd hij gevraagd door de eveneens uit Indianapolis afkomstige Wes Montgomery die een trio formeerde.

Na de jaren met Wes Montgomery verhuisde hij naar Wisconsin tot hij begin negentiger jaren weer in de jazzwereld van zich liet spreken door zijn bijdrage aan Herb Ellis' album Roll Call, Brian Lynch' album At the Main Event en zijn eigen comeback The Legend. Daarmee begon een reeks van acht albums voor het van oorsprong Nederlandse label Criss Cross jazz, van producer Gerry Teekens. Begin jarenn negentig maakte hij enige albums met de toen nog relatief onbekende tenorsaxofonist Joshua Redman. Melvin Rhyne stierf op 5 maart 2013 in Indianapolis op 76-jarige leeftijd. Een doodsoorzaak werd niet bekend gemaakt.

Bijdrage: C.P. Vincentius

Reacties

Populaire posts van deze blog

Victor Kaihatu 1939 - 2014

Victor Kaihatu, een van de bekendste contrabassisten in Nederland is begin mei van dit jaar overleden. Hij werd in 1939 in Java geboren en was een van de Indische Nederlanders, zoals b.v. de gebroeders Pronk, die de bebop een warm hart toedroegen. Hij was van Molukse afkomst. In het begin van zijn carrière, begin jaren zestig, vormde hij samen met zijn broer Ferry de indorockformatie The Emeralds, waar de broers een aantal hits, zoals 'Memories' mee scoorden. Ook zal zijn naam verbonden blijven aan het krontjong ensemble, dat hij jarenlang leidde. Victor Kaihatu heeft bij een groot aantal uiteenlopende jazzformaties gespeeld. Vanaf begin jaren zestig tot midden jaren zeventig was hett vooral avant-gardejazz wat de klok sloeg. Zo maakte hij in de loop der jaren deel uit van de combo's van Nedley Elstak en Pierre Courbois en speelde hij later vier jaar bij Loek Dikker en bij het Willem Breuker kwartet. Het Misha Mengelberg kwartet ( met naast Mengelberg Piet Noordijk, Han B...

JazzContrasten stopt

Na ruim 10 jaar is het mooi geweest, JazzContrasten stopt. Bedankt voor het volgen, ik heb het met veel plezier gedaan, het ontbreekt echter aan de tijd om het blog op een serieuze manier voort te zetten.  Blijf genieten van het moois wat de jazz te bieden heeft, dat doe ik ook! Groet,  Mark van Rikxoort

Joe Morello 1928 - 2011

De legendarische Amerikaanse jazzdrummer Joe Morello is zaterdag 12 maart 2011 op 82-jarige leeftijd overleden. Morello speelde in een van de beste versies van het befaamde Dave Brubeck Quartet. Wie aan het absoluut meest bekende jazznummer denkt, komt onverbiddelijk op Take Five van het Dave Brubeck Quartet uit. Dat maakt logischerwijs de drumsolo van Joe Morello tot de meest bekende drumsolo. Morello was samen met saxofonist Paul Desmond de grondlegger van de wereldhit Take Five. De twee waren aan het improviseren in 1959 toen Brubeck de melodie hoorde en aan Desmond vroeg om er een nummer van te maken. In het arrangement is een korte, maar markante solo van Morello verwerkt. Morello leed vanaf zijn geboorte aan een beperkt gezichtsvermogen. Noodgedwongen legde hij zich op activiteiten toe, waarbij die beperking geen doorslaggevende rol speelde. Op zesjarige leeftijd begon hij met een vioolstudie, op negenjarige leeftijd stond hij als solist voor het Boston Symphony Orchestra ...